1- دانشگاه شیراز ، khormaei@shirazu.ac.ir 2- دانشگاه شیراز
چکیده: (5 مشاهده)
مقدمه: با توجه به نقش تعیینکننده روابط بینفردی در سازگاری دانشجویان با محیط دانشگاهی و اهمیت بالقوه صفات منشی و هیجانات مثبت در تثبیت این روابط، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای هیجانهای مثبت تحصیلی در رابطه بین گشودهخویی (بخشش، صبر و مدارا) و روابط بینفردی دانشجویان انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را تمامی دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل دادند. نمونهای متشکل از ۳۵۴ دانشجو به روش تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. برای گردآوری دادهها، به ترتیب از پرسشنامه صفات منشی (خرمائی وهمکاران، 1399)، پرسشنامه روابط بینفردی (ماتسون، 1986) و پرسشنامه هیجانهای تحصیلی (پکران و همکاران، ۲۰۰۲) استفاده گردید. تحلیل دادهها با بهرهگیری از نرمافزارهای SPSSنسخه ۲۴ و AMOSنسخه ۲۳ و به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که گشودهخویی بر روابط بینفردی (001/0p< ،26/0=β) و بر هیجانهای مثبت تحصیلی (001/0p< ،23/0=β) اثر مستقیم و مثبت دارد. همچنین، هیجانهای مثبت تحصیلی بر روابط بینفردی اثر مستقیم و مثبت نشان داد (001/0p< ،63/0=β). افزون بر این، اثر غیرمستقیم گشودهخویی بر روابط بینفردی از طریق هیجانهای مثبت تحصیلی معنادار بود (001/0p< ،15/0=β. مدل نهایی توانست ۵۴ درصد از واریانس روابط بینفردی را تبیین کند. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که گشودهخویی افزون بر تأثیر مستقیم، از طریق افزایش هیجانهای مثبت تحصیلی (لذت، امید و افتخار) به بهبود روابط بینفردی دانشجویان منجر میشود. این یافتهها بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات آموزشی و مشاورهای مبتنی بر پرورش فضایل منشی و ارتقای هیجانات مثبت تحصیلی در محیطهای دانشگاهی تأکید دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله: تخصصي- كمي دریافت: 1404/11/15 | ویرایش نهایی: 1405/4/1 | پذیرش: 1404/12/14 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/7 | انتشار: 1405/1/8 | انتشار الکترونیک: 1405/1/8
