1- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ، s.iravani@ut.ac.ir 2- دانشگاه امام صادق
چکیده: (83 مشاهده)
هدف: با توجه به چالشهای تربیت دینی در دوره معاصر و اهمیت و جایگاه دو نهاد خانواده و مدرسه در امر تربیت دینی کودکان و نوجوانان، این پژوهش با هدف بررسی امکانها و فعالیتهای دو نهاد خانواده و مدرسه در تربیت دینی انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی است که با روش پدیدارشناسی به بررسی 30 گزارش تجربهنگاری تربیت دینی کودکی و نوجوانی دانشجویان دانشگاه تهران در خانه و مدرسه پرداخته شد. افراد مشارکت کننده در این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه تهران که تنوعی از دانشجویان سرآمد از استانهای مختلف کشور هستند، در بازه سنی (20-45 سال) در سال تحصیلی 1400-1401 در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بود ک روش:استفاده از روش تحلیل مضمون دادههای برآمده از متن تجارب، براساس حیطههای یادگیری بلوم، اقدامات این دو نهاد نظاممند شد. یافتهها:یافتههای پژوهش حاکی از تفاوت جدی جایگاه خانواده و دامنه تاثیری به مراتب گستردهتر از حیث امکان تربیت دینی (میزان و تنوع فعالیتها) در خانواده در مقایسه با مدرسه است. اما مدرسه با داشتن سهم کمتر در ایجاد فرصت و سهم بیشتر در ایجاد تهدید، در معرض ناکامی در تربیت دینی دانش آموزان قرار دارد. نتیجهگیری:هر چند در رویکردهای هر دو نهاد، توجه به شناخت عمیق فاقد اولویت است، اما با توجه به ماموریت اصلی مدرسه به عنوان یک نهاد آموزشی، این ضعف به مراتب بیشتر خودنمایی میکند. هدف: با توجه به چالشهای تربیت دینی در دوره معاصر و اهمیت و جایگاه دو نهاد خانواده و مدرسه در امر تربیت دینی کودکان و نوجوانان، این پژوهش با هدف بررسی امکانها و فعالیتهای دو نهاد خانواده و مدرسه در تربیت دینی انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی است که با روش پدیدارشناسی به بررسی 30 گزارش تجربهنگاری تربیت دینی کودکی و نوجوانی دانشجویان دانشگاه تهران در خانه و مدرسه پرداخته شد. افراد مشارکت کننده در این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه تهران که تنوعی از دانشجویان سرآمد از استانهای مختلف کشور هستند، در بازه سنی (20-45 سال) در سال تحصیلی 1400-1401 در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بود ک روش:استفاده از روش تحلیل مضمون دادههای برآمده از متن تجارب، براساس حیطههای یادگیری بلوم، اقدامات این دو نهاد نظاممند شد. یافتهها:یافته های پژوهش حاکی از تفاوت جدی جایگاه خانواده و دامنه تاثیری به مراتب گستردهتر از حیث امکان تربیت دینی (میزان و تنوع فعالیتها) در خانواده در مقایسه با مدرسه است. اما مدرسه با داشتن سهم کمتر در ایجاد فرصت و سهم بیشتر در ایجاد تهدید، در معرض ناکامی در تربیت دینی دانش آموزان قرار دارد. نتیجهگیری:هر چند در رویکردهای هر دو نهاد، توجه به شناخت عمیق فاقد اولویت است، اما با توجه به ماموریت اصلی مدرسه به عنوان یک نهاد آموزشی، این ضعف به مراتب بیشتر خودنمایی میکند.
Iravani S, Tajalli M. (2025). The possibility of the Family and the School in Religious Education: An Analysis Based on Students’ Childhood Religious Education Narratives. qaiie. 10(4), 7-38. doi:10.22034/qaiie.10.4.7 URL: http://qaiie.ir/article-1-1261-fa.html
ایروانی شهین، تجلی منیر.(1404). امکان های خانواده و مدرسه در تربیت دینی؛تحلیلی بر مبنای تجربه نگاری تربیت دینی دوره کودکی دانشجویان مسائل كاربردي تعليم و تربيت اسلامي 10 (4) :38-7 10.22034/qaiie.10.4.7
