|
از فکر تن تا فکر قلب: تحلیلِ نقطۀ افتراقِ نگاه مثبتگرای مولوی ازگفتمان مثبتاندیشی نئولیبرال و تبیین راهکارهای تربیتی بارورکنندۀ فکر قلب در اندیشۀ تربیتی مولوی
|
اعظم مرادی*1    ، طاهره جاویدی کلاته جعفرآبادی2 ، بختیار شعبانی ورکی2 |
1- فردوسی مشهد ، moradi25m1407@gmail.com
2- فردوسی مشهد |
|
|
چکیده: (1800 مشاهده) |
هدف: این پژوهش با هدفِ شناسایی نقطۀ تمایز گفتمان مثبتاندیشی نئولیبرال از اندیشههای تربیتی مولوی انجام شده است.
روش: روش پژوهش تحلیلی-تطبیقی بوده و به لحاظ هدف از آن جهت که گامی در راستای شکوفایی هدف غایی تربیت اسلامی میباشد، کاربردی محسوب میگردد. جامعه مورد مطالعه، گفتمان مثو دستیابی به آن را برای مسئولان قابل برنامهریزی مینماید.؛ چرا که انطباقِ تعاریف قرآنی حاصل از این مفهوم با اشعار تربیتی مولوی نشان میدهد که بارور شدنِ فکر قلب، همان رسیدن به حیات طیبۀ قرب است. بتاندیشی آکادمیک و غیرآکادمیکی است که بر قدرت ذهن در خلق واقعیت بیرونی تاکید میکند. کلیدواژههای نمونه، شادی و ذهن هستند که به مقایسه دو دیدگاه در باب این کلیدواژهها پرداخته شد.
یافتهها: تمایز اصلی مثبتاندیشی نئولیبرال و آموزههای مولوی، تفاوت در دو دستگاه ادارکی ذهن و قلب است. مولوی از ذهن با عنوان ظلمت یاد میکند و معتقد است که ماندن در ظلمات ذهن و متولد نشدن از آن، عامل اصلی تیرهروزی و غم در عالم است. او به دو نوع فکر، یعنی فکر تن و فکر قلب اشاره کرده و معتقد است برای رسیدن به شادی غیرآمیخته با غم، لازم است با صبر بر درد هوشیارانۀ پرهیز از دستورات فکر تن(ذهن) به شرح صدر یا فکر قلب مجهز شد.
نتیجهگیری: آموزههای مولوی در باب توجه به قلب و پروش فکر آن، فارغ از آنکه راهکاری بدیع و جدی در رسیدنِ به شادی اصیل میباشد، ایهام مفهومی حیاتِ طیبه به عنوانِ هدف غایی تربیت اسلامی را نیز از بین برده |
|
|
| واژه‌های کلیدی: گفتمان مثبتاندیشی، مولوی، ذهن، فکر تن، فکر قلب، شادی، شرح صدر |
|
|
متن کامل [PDF 1508 kb]
(388 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي - فلسفي
دریافت: 1404/7/13 | ویرایش نهایی: 1405/2/26 | پذیرش: 1404/9/10 | انتشار: 1404/10/8 | انتشار الکترونیک: 1404/10/8
|
|
|
|
|
|
